خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زمین نقش پایی است بر آستانتفلک شیشه باری است از کاروانت
۲
دم عیسوی از بهارت نسیمیکف موسوی برگی از بوستانت
۳
سماعیل، رد کرده قربانی توکمین بنده ای یوسف از کاروانت
۴
فلک کله آه سودایی توزمین گرد پاپوش سرگشتگانت
صفحهٔ ۱ از ۳