خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۲۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لبریز از می شفق کن ایاغ صبحاز خشکی دماغ محور بر دماغ صبح
۲
عشقی که صادق است شام مطلبشاز خود شراب لعل برآرد ایاغ صبح
۳
بی شست و شوی، نامه پاکان بود سفیدپرورده است در نمک خویش داغ صبح
۴
در پرده جلوه های نهان هست فیض راغافل مباش در دل شب از سراغ صبح
صفحهٔ ۱ از ۲