خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۳۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن خواهد رفت و داغت بر جگر خواهد نهادخواهد آمد خط و قانون دگر خواهد نهاد
۲
از پریشانی سر زلف تو پس خم می زندکاکلت این سرکشیها را زسر خواهد نهاد
۳
ابرویت کاندر فنون دلربایی طاق بودگوشه ای خواهد شد و دستی به سر خواهد نهاد
۴
چشم صیادت که آهو را نیاوردی به چشمدام از بی حاصلی در هر گذر خواهد نهاد
صفحهٔ ۱ از ۳