خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم بردکشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد
۲
راه بی پایان و ما بی برگ و همراهان خسیسبا کدامین توشه این ره را بسر خواهیم برد
۳
می کند بیتابی دل پیروان را پیشروما به منزل رخت پیش از راهبر خواهیم برد
۴
در بهاران سر چرا از بیضه بیرون آوریم؟در خزان چون سر به زیر بال و پر خواهیم برد
صفحهٔ ۱ از ۲