خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟باد نتوانست نکهت زین چمن بیرون برد
۲
شمع را خاکستر پروانه اینجا سرمه دادکیست راز عشق را از انجمن بیرون برد؟
۳
در به روی طوطیان آیینه از زنگار بستاین سزای آن که از خلوت سخن بیرون برد
۴
پرتو لعل لب او گر نیفروزد چراغراه نتواند تبسم زان دهن بیرون برد
صفحهٔ ۱ از ۲