خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۳۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرداین غبار از خاطر من دامن صحرا نبرد
۲
کی شود با ما طرف در عاشقی هر خام دست؟کوهکن با سخت بازی این قمار از ما نبرد
۳
کیستم من تا دهم از عارض او دیده آب؟شبنمی زین باغ خورشید جهان آرا نبرد
۴
از ملامت بود فارغ خاطر آزاده امسنگ طفلان کوه تمکین مرا از جا نبرد
صفحهٔ ۱ از ۲