خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکشید یار گوشم که تو امشب آن ماییصنما بلی ولیکن تو نشان بده کجایی
۲
چو رها کنی بهانه بدهی نشان خانهبه سر و دو دیده آیم که تو کان کیمیایی
۳
و اگر به حیله کوشی دغل و دغا فروشیز فلک ستاره دزدی ز خرد کله ربایی
۴
شب من نشان مویت سحرم نشان رویتقمر از فلک درافتد چو نقاب برگشایی
صفحهٔ ۱ از ۴