خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۴۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اهل همت جنس خواری را به عزت می خرندخاک راه را از تهیدستان به قیمت می خرند
۲
از کسادی نیشکر انگشت حسرت می مکدمردم از کام مگس شهد حلاوت می خرند
۳
آه از این افسردگان، فریاد ازین دلمردگانشمع کافوری پی گرمی صحبت می خرند
۴
با کباب تر نمک را التیام دیگرستسینه مجروحان به جان شور قیامت می خرند
صفحهٔ ۱ از ۲