خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۵۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن که از اوضاع خود دایم شکایت می‌کندخاطر دشمن فزون از خود رعایت می‌کند
۲
می‌شود سرحلقه روشندلان روزگارهرکه چون چشم آشنایی را رعایت می‌کند
۳
نیست ایمن از گزند شوخ چشمان جهانعاشق مسکین که اظهار شکایت می‌کند
۴
ابر احسان می‌کند در خاک تیغ برق راباد دستی خرمن ما را هدایت می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲