خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبودبوالهوس را دست بر سیب زنخدانت نبود
۲
بوسه از یاقوت آتش مشربت رنگی نداشتطوطی خط خوش نشین شکرستانت نبود
۳
بوی پیراهن یکی از سینه چاکان تو بودنکهت گل محرم چاک گریبانت نبود
۴
کاکلت پهلو تهی می کرد از باد صباشانه را دستی به زلف عنبر افشانت نبود
صفحهٔ ۱ از ۲