خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دل هرکس که ذوق جستجو پیدا شودقطره اش در عین گوهر واصل دریا شود
۲
پرده بیگانگی باشد به قدر آشناوقت آن کس خوش که از خلق جهان یکتا شود
۳
از زلیخای جهان بگریز تا هر جا دری استبی کلید سعی چون یوسف به رویت وا شود
۴
در سر بی مغز دولت را عروج دیگرستدر نیستان آتش بی بال و پر رعنا شود
صفحهٔ ۱ از ۴