خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند قرب یار از غفلت حجاب من شود؟آب دریا پرده چشم حباب من شود
۲
گر نصیب آتشین رویی کباب من شودگریه خونین زخوشحالی شراب من شود
۳
شورش من پرده افلاک را بر هم دریدمن نه آن بحرم که این کفها نقاب من شود
۴
آن که دارد اعتماد خیرگی بر چشم خویشسخت می خواهم دچار آفتاب من شود
صفحهٔ ۱ از ۴