خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نگردد محو انجم مهر تابان کی شود؟تا نریزد اشک گردون صبح خندان کی شود؟
۲
جلوه عدل است در چشم ستمگر ظلم راآسمان از کرده های خود پشیمان کی شود؟
۳
گردباد آسمان در وادی عشق است محودر چنین دشتی غبار ما نمایان کی شود؟
۴
سینه عاشق نمی باشد تهی از درد و داغخانه اهل کرم خالی ز مهمان کی شود؟
صفحهٔ ۱ از ۴