خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقبازان را طرف بسیار پیدا می شودکار اگر عشق است پر همکار پیدا می شود
۲
رخنه در سد سکندر می کند اقبال حسندر برای یوسف از دیوار پیدا می شود
۳
می نماید حسن شوخیهای خود را از نقابشور مغز از پیچش دستار پیدا می شود
۴
از بلند و پست عالم شکوه کافر نعمتی استنرمی از سوهان ناهموار پیدا می شود
صفحهٔ ۱ از ۴