خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی به ناخن از دل غمگین گره وا می شود؟دست چون افتاد از کار این گره وا می شود
۲
بر گشاد دل بود موقوف هر مشکل که هستاین گره چون باز شد چندین گره وا می شود
۳
گفتگوی عشق با افسردگان بی حاصل استکی ز خون مرده از تلقین گره وا می شود؟
۴
عشقبازان گر به آه آتشین زورآورنددلبران را از دل سنگین گره وا می شود
صفحهٔ ۱ از ۳