خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده منصور در جام و سبوی من رسیدصاف شد این سیل خونین تا به جوی من رسید
۲
عالمی خوشوقت شد از نافه سودای منبر جنون زد بر دماغ هر که بوی من رسید
۳
گشت شیرین از صفای سینه من چون صدفآب تلخ و شور دریا تا به جوی من رسید
۴
عشق نارس بود تا در شیشه افلاک بوداین شراب خام آخر در کدوی من رسید
صفحهٔ ۱ از ۳