خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می به روی لاله رنگ یار می باید کشیدباده گلرنگ در گلزار می باید کشید
۲
عالم آب از نسیمی می خورد بر یکدگردر سرمستی نفس هشیار می باید کشید
۳
صبح اگر نتوانی از مستی ز جا برخاستنمد آهی از دل افگار می باید کشید
۴
سینه دریای رحمت نیست جای دم زدنرطل مالامال را یکبار می باید کشید
صفحهٔ ۱ از ۳