خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواری از اغیار بهر یار می باید کشیدناز خورشید از در و دیوار می باید کشید
۲
از زمین شور، آب تلخ می آید برونبی دماغان را زخود آزار می باید کشید
۳
نیست بوی آشنا را تاب غربت بیش ازیناز نسیم صبح بوی یار می باید کشید
۴
یا چو مردان گام می باید زدن در راه عشقیا ز پای رهنوردان خار می باید کشید
صفحهٔ ۱ از ۳