خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مغیلان پای نازک طینتان را در حنا داردچه غم دارد زخار آن کس که آتش زیر پا دارد؟
۲
مکش رو در هم از حکم قضا، ورمی کشی در همچه پروا آتش از چین جبین بوریا دارد؟
۳
نشان مردمی در مردم عالم نمی یابماگر دارد وجودی مردمی، مردم گیا دارد
۴
درین صحرای وحشت خضر دلسوزی نمی بینممگر هم گرم رفتاری چراغم پیش پا دارد
صفحهٔ ۱ از ۲