خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا رخسار او تاب نگاه آشنا دارد؟که آن گل خار در پیراهن از نشو و نما دارد
۲
یکی صد شد فروغ آن لب لعل از غبار خطکه از گرد یتیمی چهره گوهر صفا دارد
۳
به تیری ای کمان ابرو نشان کن استخوانم راکه از هر گوشه ای در چاشنی چندین هما دارد
۴
مجو روی دل از آیینه رویان با تهیدستیکه از شبنم گل این باغ چشم رونما دارد
صفحهٔ ۱ از ۳