خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظربازی که چشم پرخماری در نظر داردهمیشه مستی دنباله داری در نظر دارد
۲
تو ای خضر از زلال زندگی بردار کام خودکه این لب تشنه لعل آبداری در نظر دارد
۳
مشو در پرده شرم از فریب چشم او غافلکه شهباز از نظر بستن شکاری در نظر دارد
۴
زخال عیب از ان ساده است روی گل درین گلشنکه از هر شبنمی آیینه داری در نظر دارد
صفحهٔ ۱ از ۳