خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه غم دیوانه ما از گزند آسمان دارد؟که نیل چشم زخم از جای سنگ کودکان دارد
۲
شکوه خامشی در ظرف گفت وگو نمی گنجدسخن هر چند سنجیده است هیبت را زیان دارد
۳
به احوال من زیر و زبر گردیده می پرسی؟زلنگر کشتی دریایی من بادبان دارد
۴
خلاصی نیست ممکن زخمی آن تیغ مژگان راکجا پنهان شود صیدی که زخم خونچکان دارد
صفحهٔ ۱ از ۲