خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بی دست و پا چون آه سوزان را نگه دارد؟چسان مشت خسی این برق جولان را نگه دارد؟
۲
درین موسم که صد فریاد دارد هر سر خاریچرا کس در قفس مرغ خوش الحان را نگه دارد؟
۳
چمن پیرا خزان را مانع از یغما نمی گرددمگر بلبل به زیر پر گلستان را نگه دارد
۴
کند در هر قدم زیر و زبر گر هر دو عالم رازجولان کیست آن سرو خرامان را نگه دارد؟
صفحهٔ ۱ از ۴