خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چسان مژگان خونین گریهٔ ما را نگه دارد؟کجا مرجان به زور پنجه دریا را نگه دارد؟
۲
تنور از عهده تسخیر طوفان برنمی‌آیدحصار شهر چون دیوانهٔ ما را نگه دارد؟
۳
ز آتشدستی ما کوهکن سیماب جولان شداگر مردست کوه بیستون، جا را نگه دارد!
۴
ز شور عشق لنگر باخت چون ریگ روان صحرامگر مجنون به کوه درد، صحرا را نگه دارد
صفحهٔ ۱ از ۳