خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی کز زلف او شیرازه جمعیتی داردشبش خوش باد کز دوران کمند وحدتی دارد
۲
یکی صد شد زخط سبز حسن آن لب میگوندر ایام بهاران می عجب کیفیتی دارد
۳
شراب و شاهد و ساقی و مطرب هر که را باشدسپندی گو بر آتش نه که خوش جمعیتی دارد
۴
لبش امروز و فردا می کند در بوسه دادنهانمی داند زخط چون دشمن کم فرصتی دارد
صفحهٔ ۱ از ۳