خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بیمار من ناز مداوا برنمی‌داردگرانی از دمِ جان‌بخش عیسی بر نمی‌دارد
۲
نماند از خون دل چندان که مژگانی کنم رنگینهمان دست از دل آن مژگان گیرا برنمی‌دارد
۳
مگر با خار دیوارش نظربازی کنم، ورنهگل این بوستان بار تماشا برنمی‌دارد
۴
مبادا هیچ کافر را الهی خصم کم‌فرصت!به ترک سرفلک دست از سر ما برنمی‌دارد
صفحهٔ ۱ از ۳