خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تن آسانی عنان زندگانی را نمی گیردگرانباری زمام کاروانی را نمی گیرد
۲
سبکسیری شود سیلاب را در سنگلاخ افزونگرانخوابی عنان زندگانی را نمی گیرد
۳
فریب نشأه افیون مخور زنهار در پیریکه جز می نشأه ای جای جوانی را نمی گیرد
۴
به تدبیر از قضای حق میسر نیست جان بردنسپر پیش بلای آسمانی را نمی گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳