خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
علایق دامن آزاده ما را نمی گیردکمند رشته مریم مسیحا را نمی گیرد
۲
کجا مجنون ما گستاخ گیرد دامن لیلی؟که از پاس ادب دامان صحرا را نمی گیرد
۳
مرا ترساند از زخم زبان ناصح، نمی داندکه خس دامان سیل دشت پیما را نمی گیرد
۴
مشو غافل زپاس وقت اگر آسودگی خواهیکه خواب روز جای خواب شبها را نمی گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲