خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازددو لب را در نظرها خامشی تیغ دودم سازد
۲
شود آگاه از اسرار سر پوشیده عالمزمهر خامشی هر کس مهیا جام جم سازد
۳
چو شاهین سر مپیچ از راستی تا محترم گردیکه میزان را سبک در چشم مردم سنگ کم سازد
۴
از ان شد از دم شمشیر راه عشق نازکترکه هر کس پا برون از راه بگذارد قلم سازد
صفحهٔ ۱ از ۳