خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا تدبیر پیران کهنسال از جوان خیزد؟نیاید از دم تیغ آنچه از پشت کمان خیزد
۲
به زور عجز، تمکین بزرگی برنمی آیدبه اندک ناله ای فریاد از کوه گران خیزد
۳
سرایت می کند در ظالمان آزار مظلومانکه فریاد از دل سخت کمان پیش از نشان خیزد
۴
مشو در دور خط از فتنه رخسار او ایمنکه گرد فتنه بیش از دامن آخر زمان خیزد
صفحهٔ ۱ از ۳