خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زروی لاله رنگت آب رونق از چمنها شدگل بی خار در عهد تو خار پیرهنها شد
۲
اگر شام غریبان نسخه از زلف تو برداردهمه صاحبدلان آواره خواهند از وطنها شد
۳
ندارد راه کثرت در حریم وحدت یوسفحجاب دیده کوتاه بینان پیرهنها شد
۴
دل بی آرزو را دامن پاک از هوا گیردزروشن گوهری گستاخ شبنم در چمنها شد
صفحهٔ ۱ از ۲