خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که ساکن در دل ویرانه ما می تواند شد؟که غیر از بیکسی همخانه ما می تواند شد؟
۲
نباشد گر دری ویرانه ما بی دماغان راغبار دل در غمخانه ما می تواند شد
۳
به داغ ناامیدی سینه ما گرم می جوشدهمایون جغد در ویرانه ما می تواند شد
۴
زبزم آن شمع ما را دور می سازد، نمی داندکه صحبت گرم از پروانه ما می تواند شد
صفحهٔ ۱ از ۳