خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حجاب آسمان کی مانع ما می تواند شد؟فلک مار ا کجا انگشتر پا می تواند شد؟
۲
به قرب لاله و گل کی چو شبنم می شود قانع؟سبکروحی که از پستی به بالا می تواند شد
۳
نشد تا جسم من از شوق جان باور نمی کردمکه کوه قاف، هم پرواز عنقا می تواند شد
۴
دل افسرده ما را گدازی هست در طالعنماند بر زمین سنگی که مینا می تواند شد
صفحهٔ ۱ از ۳