خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که با قد دو تا از مرگ غافل می تواند شد؟که ایمن زیر این دیوار مایل می تواند شد؟
۲
درین بستانسرا هر برگ سبزی را که می بینیاگر بر خویش پیچد غنچه دل می تواند شد
۳
شتاب آلودگی دارد ترا در راه در منزلتو گر آهسته باشی راه منزل می تواند شد
۴
زروی صدق اگر سایل به دامان شب آویزدچه مستغنی زدامان وسایل می تواند شد
صفحهٔ ۱ از ۳