خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر از خال لب مهر دهان من نخواهی شدحریف شکوه آتش زبان من نخواهی شد
۲
بگو بی پرده تا بر دل گذارم دست نومیدیزبیرحمی اگر آرام جان من نخواهی شد
۳
اگر هر موی من گردد زبان شکوه پردازینخواهد دل تهی شد تا زبان من نخواهی شد
۴
به جای خط مشکین چون پری گر پر برون آریخلاص از جذبه آتش عنان من نخواهی شد
صفحهٔ ۱ از ۳