خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گریبان چاکی عشاق از ذوق فنا باشدالف در سینه گندم زشوق آسیا باشد
۲
چه حاجت دیده بیدار را با رهنما باشد؟شرر را اولین پرواز معراج فنا باشد
۳
به آهی می توان افلاک را زیر و زبر کردندر آن کشور که چاک سینه محراب دغا باشد
۴
چسان آید برون از زیر دیوار گرانجانی؟تن زاری که در ششدر زنقش بوریا باشد
صفحهٔ ۱ از ۳