خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غرور نوخطان افزون زخوبان دگر باشدرم آهوی مشکین از غزالان بیشتر باشد
۲
طلبکار خدا را منزل از ره دورتر باشدبه دریا چون رسد سیلاب آغاز سفر باشد
۳
به طوفان گوهر از گرد یتیمی برنمی آیدهمیشه گرد غم بر جبهه اهل هنر باشد
۴
ندارد در حریم قرب ره آیینه رویان رامیان عشقبازان هر که آهش در جگر باشد
صفحهٔ ۱ از ۳