خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نهان در ابر دایم آفتاب زندگی باشدسیاهی نیل چشم زخم آب زندگی باشد
۲
ز اوقات گرامی آنچه صرف عشق می گرددبه دیوان قیامت در حساب زندگی باشد
۳
به مرگ اختیاری هر که واصل می تواند شدچرا در عالم پر انقلاب زندگی باشد؟
۴
مخور از ساده لوحی روی دست این سبک جولانکه از طول امل موج سراب زندگی باشد
صفحهٔ ۱ از ۵