خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو پنداری دل خوش در جهان بسیار می باشدزصد گوهر درین دریا یکی شهوار می باشد
۲
زغیرت پیر کنعان چشم بندی می کند، ورنهمتاع یوسفی در هر سر بازار می باشد
۳
مدار از خال پیش از خط مشکین چشم دلجوییکه در دوران خط این نقطه خوش پرگار می باشد
۴
نگاه دوربین در خانه از گلزار گل چیندمرا دیوار و در کی مانع دیدار می باشد؟
صفحهٔ ۱ از ۳