خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشدکه اول منزل یوسف درین ره چاه می باشد
۲
سبکسیری که دارد آگهی از دوری منزلاگرچه پای در دامن کشد در راه می باشد
۳
زخود بینی خطر کمتر بود ناقص بصیرت راکه در وقت تمامیها کلف با ماه می باشد
۴
نداد از عشقبازی تو به طوف کعبه مجنون راکه مسجد بهر طفل شوخ بازیگاه می باشد
صفحهٔ ۱ از ۳