خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشدکه هرگز مرغ زیرک غافل از روزن نمی باشد
۲
به عزت مردن از بی اعتباری زیستن خوشترچراغ روز را پروایی از کشتن نمی باشد
۳
خمار عیش در خمیازه دارد غنچه گل راوگرنه خنده شادی درین گلشن نمی باشد
۴
به فریاد آورد آمیزش ناجنس آتش راندارد ناله ای تا آب با روغن نمی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲