خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حصاری آدمی را به ز همواری نمی‌باشددعای جوشنی چون ترک خونخواری نمی‌باشد
۲
مرا از خانه زنبور آتش دیده، روشن شدکه حسن عاقبت با مردم‌آزاری نمی‌باشد
۳
سبکباری به مقصد می‌رساند زود رهرو راسفر را سنگ راهی چون گرانباری نمی‌باشد
۴
جرس بی‌جا گلوی خود ز افغان پاره می‌سازدره خوابیده را امید بیداری نمی‌باشد
صفحهٔ ۱ از ۳