خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداندبساط خاک را در یک نفس گرداب گرداند
۲
از ان هر لحظه باشد جانبی روی نیاز منکه در هر جنبشی ابروی او محراب گرداند
۳
به اندک روزگاری رشته عمرش گره گردداسیری را که آن تاب کمر بیتاب گرداند
۴
مکن ای سنگدل از قتلم اظهار پشیمانیچه لازم رخت خون آلود خود قصاب گرداند؟
صفحهٔ ۱ از ۴