خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداندورقهای پر و بال مرا شهباز گرداند
۲
نوای زهره و رقاصی گردون مکرر شدچه خوش باشد که مطرب پرده این ساز گرداند
۳
محبت غیرتی در چاشنی دارد که گر خواهدبه ناخن بیستون را سینه شهباز گرداند
۴
زکافر نعمتی دل شکوه از داغ جنون داردتجلی بیستون را آسمان پرواز گرداند
صفحهٔ ۱ از ۲