خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز چون گل سوی گلشن می‌رویبا توام گرچه که بی‌من می‌روی
۲
صدزبان شد سوسن اندر شرح توگلرخا خوش سوی سوسن می‌روی
۳
سوی مستان با دو لعل می فروشاز برای باده دادن می‌روی
۴
شاهدان استاره وار اندر پیتتو بکش چون ماه روشن می‌روی
صفحهٔ ۱ از ۲