خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همین سرگشتگی چشم حریص از مال می بیندچه آسایش زخرمن دیده غربال می بیند؟
۲
جهان چون چشم سوزن می شود در چشم کوته بیناگر کوتاهیی در رشته آمال می بیند
۳
اجل بار گرانباران دنیا را سبک سازدبود در خواب اگر آسایشی حمال می بیند
۴
خرابیهای ظاهر، گنج در ویرانه می داردمبصر جغد را مرغ همایون فال می بیند
صفحهٔ ۱ از ۳