خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا از هر مقلد کار ارباب بیان آید؟نیاید از ده انگشت آنچه تنها از زبان آید
۲
کند مغلوب شیطان را به همت نفس صاحبدلکه سگ بر گرگ مستولی به امداد شبان آید
۳
کمانداری به ابروی سبکدست تو می زیبدکه زخم ناوکش بر مغز پیش از استخوان آید
۴
مشو در خواری از حال عزیزان جهان غافلکه یوسف در لباس بندگان در کاروان آید
صفحهٔ ۱ از ۲