خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر درد مرا زان بی‌مروت چاره می‌آیدنه آخر چشمه هم بیرون ز سنگ خاره می‌آید؟
۲
کلیدی نیست غیر از سخت‌رویی قفل مطلب رابه آهن این شرر بیرون ز سنگ خاره می‌آید
۳
کدامین خانه پرداز است در جانم نمی‌دانمکه جای اشک از چشمم دل آواره می‌آید
۴
نمی‌بیند به دنبال خود از حرص طلب غافلوگرنه روزی از دنبال روزی‌خواره می‌آید
صفحهٔ ۱ از ۲