خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدامین آتشین‌سیما به این ویرانه می‌آید؟که از دیوار و در بوی پر پروانه می‌آید
۲
مرا این خونبها بس از شهیدان کان بلای جانبه طوف خاک من با شیشه و پیمانه می‌آید
۳
کف خاکستر من امشب آتش زیر پا داردهمانا شمع بر بالین این پروانه می‌آید
۴
چنان از خلوت آیینه می‌آید به کیفیتکه پنداری صبوحی کرده از میخانه می‌آید!
صفحهٔ ۱ از ۴