خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین بایدنمی گردد به مجنون رام، آهو این چنین باید
۲
نگه می لغزد از رویش، خرد می لرزد از مویشتکلف برطرف، رو آنچنان مو این چنین باید
۳
برآورد از خمار بوی پیراهن عزیزان رابلی همچشم ماه مصر را بو این چنین باید
۴
به خود کرده است روی هر دو عالم چون صف مژگانتصرف در خم محراب ابرو این چنین باید
صفحهٔ ۱ از ۲